Stel mij nooit een vraag als ik zit te eten. Mijn reactievermogen daalt direct naar nul en ik wil gewoon genieten van mijn bord.
Toch gebeurde het. Midden tijdens een etentje vroeg iemand mij uit het niets wat ik vind van het gebrek aan diversiteit in de kunst- en entertainmentwereld. Diversiteit, alleen het woord geeft me al jeuk. Wat me nog meer irriteerde, was dat mijn mening werd gevraagd over een onderwerp waar ik totaal niet mee bezig ben.
Na wat gedraai om de hete brij kwam de aap uit de mouw. Omdat ik tot een bepaalde etnische groep behoor, zou ik volgens de vraagsteller wel last moeten hebben van deze ondervertegenwoordiging. Geweldig. Daar zit je dan tegenover iemand die jou zojuist in het hokje heeft geduwd van “de minderheid die bevestiging van anderen nodig heeft om te mogen bestaan”.
Het ergste is dat mensen op voorhand al invullen hoe ik me voel of erger nog: hoe ik me zou moeten voelen. Toen ik droog opmerkte dat het me niets uitmaakt, keek de tafel me verward aan. Die verwarring zag ik niet alleen bij sommige gekleurde tafelgenoten, maar juist ook bij de witte mensen die zo graag meeleven met de “minderbedeelden” onder ons.
Ik wilde het gesprek snel afkappen om door te kunnen eten. Want voel ik mij ondervertegenwoordigd? Nee.
Ik stap 's ochtends niet uit bed als een kleur. Ik ben een mens met gevoelens, ervaringen en rollen als vrouw, dochter, zus en vriendin. Er zijn meer dan genoeg personages in boeken en films waarin ik me prima kan inleven. Daarnaast vind ik het arrogant om kunstenaars, auteurs, regisseurs en makers voor te schrijven hoe zij hun werk moeten maken. De hele discussie over whitewashing gaat aan mij voorbij. Terwijl mensen elders op de wereld oorlog en armoede proberen te overleven, ben ik vooral dankbaar dat ik hier in alle vrijheid kan genieten van een goed boek of een mooie film.
Stoort het gebrek aan representatie jou wel? Doe er dan zelf wat aan.
Niemand kan jouw verhaal beter vertellen dan jijzelf. In plaats van gefrustreerd bij anderen aan te kloppen en te wachten tot zij jou een podium geven: wees zelf de maker. Schrijf de boeken die je wilt lezen en maak de films die je wilt zien. Neem de passie die je nu gebruikt voor eindeloze discussies en stopt die in je eigen creativiteit.
Van mijn hoofdgerecht is die avond weinig terechtgekomen, maar de vraagsteller maakte het goed en trakteerde me op twee toetjes. Een chocolade-lavacake en een vanille-citroenmuffin maken uiteindelijk alles goed.